1 John

نص:

اطمینان از نجات

شما به کسی که تو خانه‌ای زندگی می‌کنه که صاحبشه، اما هر روز با ترس بیدار میشه که نکنه روزی برسه که بیاین و اون را از خانه‌اش بیرون کنن، چه میگید؟

با اینکه صاحب خونه هست اما با داشتن خانه، آرامش نداره. اونجا براش لذت بخش نیست و زندگی اونجا براش با اضطراب و نگرانی همراهه و از چیزی که متعلق به خودش هست مثل یک غریبه استفاده میکنه.

این شبیه چیزیه که برای بعضی از مسیحیان آشناست. با اینکه اطمینان دارن که مسیح آنها را نجات داده، حتی ممکنه که آموزه‌های کتاب‌مقدسی را خوب بدانن، اما هنوز اطمینان عمیقی ندارن و تو دلشون این سوال هست که آیا واقعاً حیات ابدی پیدا کردم یا نه. همین تردید و شک باعث میشه که رابطه‌اشون با خداوند بیشتر رابطه‌ای با ترس باشه تا رابطه‌ای پر از آرامش، خوشی و اطمینان.

آیات امروز که از نامه اول یوحنا می‌خوانیم، مربوط به همین اطمینان هستش.

بیاید امروز به فصل ۵ آیه ۱۳ تا ۱۵ نگاه کنیم:

13 این نامه را نوشتم تا شما كه به نام پسر خدا ایمان دارید، یقین بدانید كه حیات جاودانی دارید.  14اطمینان ما در حضور خدا این است كه اگر از او چیزی بخواهیم كه مطابق ارادهٔ او باشد، به ما گوش خواهد داد.  15ما می‌دانیم كه هرچه بخواهیم او به ما گوش می‌دهد. پس این را هم باید بدانیم كه آنچه از او بطلبیم به ما عطا خواهد فرمود.

یوحنا در این آیات اول از همه می‌خواد یک حقیقت را تو دل ایمانداران محکم کنه:

اینکه نجات چیزی نیست که به احساسات ما وابسته باشه بلکه یک واقعیت الهی هستش. اون نمیگه که امیدوار باشید که حیات ابدی دارید بلکه میگه: بدانید که حیات ابدی دارید. این یعنی هر کسی که به عیسی مسیح ایمان داره، همین الان صاحب حیات جاودان و ابدی هستش نه فقط تو آینده بلکه همین امروز. ایماندار دعوت نشده که تو شک زندگی کنه بلکه باید بر اساس اونچه خدا گفته زندگی کنه همانطوری که یک شخص باید بدونه که خانه‌اش متعلق به خودشه.

اما یوحنا تو همین‌جا نمیمونه بلکه بهمون میخواد حتی نشان بده که این اطمینان، چه نتیجه‌ای تو زندگی مسیحی و رابطه‌ با خدا میتونه داشته باشه. وقتی کسی بدانه این خانه به اون تعلق داره، دیگه با ترس زندگی نمیکنه بلکه با آزادی از این اتاق به اون اتاق میره یا با اطمینان صحبت میکنه. همینطور، اطمینان از نجات، ما را به اطمینان در دعا میرسونه.

برای همین بعد از صحبت از حیات ابدی، یوحنا مستقیماً از اطمینان‌مون از بودن در حضور خدا صحبت میکنه. نجات فقط یک موضوع مربوط به آینده نیست بلکه یک رابطه زنده همین حالا هستش. رابطه‌ای که تو اون می‌تونیم با اطمینان به حضور خدا بیایم و ازش درخواست کنیم.

این یعنی کسی که از نجاتش مطمئنه، با شک دعا نمیکنه بلکه با اطمینان دعا میکنه.

اما این اطمینان، به این معنی نیست که پاسخ دعا همیشه مطابق خواسته و انتظار ما خواهد بود. ایمان واقعی همینجا خودش را نشان میده جایی که ما یاد می‌گیریم نه بر اساس چیزی که می‌بینیم بلکه با ایمان زندگی کنیم.

دعای، یکی از عمیق‌ترین جاهایی هستش که می‌تونیم این حقیقت را تجربه کنیم.

مثلاً داستان ایلیا را نگاه کنید وقتی که برای باران دعا کرد. اون خادم خودش را فرستاد تا ببینه نشانه‌ای می‌بینه یا نه. اون منتظر خدا بود چون میدانست که خداوند به دعای اون پاسخ داده و وقتی خادم اون یک ابر کوچک را می‌بینه، همین براش کافی بود چون اعتمادش به وعده خدا بود نه به شواهد. گاهی جواب دعای ما هم با چنین نشانه‌های کوچکی مثل یک ابر به کوچیکی کف دست شروع میشه.

پس نجات ما برا اساس احساساتمون نیست و دعای ما هم نباید بر اساس احساساتمون باشه.

خدا وعده داده که دعا را پاسخ میده، اما وعده نداده است که پاسخش آشکار و قابل مشاهده باشه.

ممکنه افراد، انتظار داشته باشن بعد از دعا، خیلی سریع پاسخ به شکل ملموسی دیده یا شنیده شه، اما در واقع، معمولا روش پاسخ دعا و نتیجه آن، بر خلاف چیزیه که ما انتظار داریم و چون روش خدا واسه پاسخ‌ به دعا ممکنه حتی سخت و چالش برانگیز باشه.

مثلاً برای آرامش دعا می‌کنیم، اما خدا ما را تو مسیرهای سختی قرار میده تا به آرامش عمیق تری برسیم یا برای تغییر شرایط دعا میکنیم، خدا از همان شرایط برای تغییر دادن ما استفاده میکنه اما ما معمولاً پاسخ دعاهامون رو به ‌عنوان نتیجه‌ی مستقیم کار خدا نمی‌بینیم، چون معمولاً پاسخ دعای ما، بین اتفاقات یا مشغله‌هایی که پیش میاد، پنهان میشه، اتفاقاتی که شاید در ظاهر هیچ ربطی با دعای ما ندارنه.

تا حالا اینو تجربه کردید یا به این نتیجه رسیده باشید که چقدر خوب شد که بعضی از دعاهای ما آن‌طور که می‌خواستیم جواب داده نشد، و پاسخ خدا نه خدا، برکت بزرگ‌تری واسه‌اتون داشته؟!

یک چیزی دیگه اینکه تو دعا، این روح‌القدسه که کمک‌امون میکنه دعا کنیم و ما را به اراده خدا هدایت میکنه.

من اینو تو افراد مسنی زیادی دیدم که سال‌های سال هست که تو رابطه با خداوند هستن، انگار که اراده خدا برای اونها خیلی قابل تشخیص تر هستش. وقتی باهاشون صحبت میکنم، زندگی‌اشون یک موعظه یا یک پادکست هست.

این نشان میده که این ایمان آنها یک ایمان زنده و یک رابطه صمیمی با خداونده که تمام زندگی‌اشون را تحت تاثیر گذاشته. وقتی صحبتشون را می‌شنوم یا پیششان میشینم یا دعاشون را گوش میکنم یا حتی فقط می‌بینمشون، اختلاف بزرگی توشون با خودم می‌بینم. فکر میکنم این بیشتر بخاطر روزها و شب‌هایی هست که اونها در حضور خداوند زندگی کردن و شناخت‌اشون، یک چیزی نیست که بر اساس تئوری و شعارهای قشنگ باشه، بلکه یک چیزی شخصی که به دست آوردن طی این سال‌ها.

میدانی، همچین اطمینان و رابطه‌ای رو واسه خودم میخوام و واسه تو هم. این همان چیزیه که یوحنا داره به کلیسا یادآوری میکنه که شما، در خداوند اطمینان داشته باشید که نجات پیدا کردید، تو این اطمینان رشد کنید و تو این اطمینان زندگی کنید و این اطمینان شما را حمایت میکنه که دعای خودتان را به حضور خداوند بیارید که خداوند آن را خواهد شنید و پاسخ خواهد داد.

برکت خداوند با شما باشد.

آمین

Social Media:

Website: https://kalameye-hayat.com

Telegram: https://t.me/KalameyeHayatofficial

Instagram: https://www.instagram.com/kalameyehayat

Youtube: https://www.youtube.com/channel/UCyhbpNCwyvva-yH1gwFNw1w/videos

#پادکست_مسیحی

#کلمه_حیات

#کتاب_مقدس

#نامه_اول_یوحنا

#عیسی_مسیح

#ایمان_مسیحی

#زندگی_مسیحی

#یوحنا

#اطمینان_نجات

#حیات_ابدی

#ایمان_زنده

#رابطه_با_خدا

#دعا

#پاسخ_دعا

#اعتماد_به_خدا

#آرامش_در_خدا

#زندگی_در_نور

#شک_و_ایمان

#روح_القدس

#رشد_روحانی